روز قرعه کشی روز وحشتناکی بود.تا ساعت ۱۲ شب نزدیک صد تا قرعه واسه خودمون حدس زدم.اما قرعه ای که بهمون افتاد اصلا تو حدسام نبود.

تعارف که ندارم...خود جام جهانی یه طرف.هم گروه شدن با پرتغال یه طرف.

آره.درست حدس زدینپرتغال...لوئیس فیگو

فکر این که دایی و فیگو یه روزی به عنوان دو تا کاپیتان با هم دست بدن واسم یه رویا شده بود.اما اون شب چشامو بستم و از ته دل اینو از خدا خواستم.

خودمونیم...کاش یه چیز بزرگتر خواسته بودم.

ایران.پرتغال.مکزیک .آنگولا

شنیدن اسم مکزیک با رافائل مارکزش دیگه کیفمو کامل کرد.زیادی خوش به حالم شده بود!!!یه انگولا این وسط واقعا لازم بود.

حتما الان یه دختر آنگولایی هم تو آنگولا داره از براورده شدن آرزوی همگروهی با ایران و دست دادن کاپیتانشون با علی دایی مینویسه!!!

چی خیال کردین؟!؟

خوب.یه ذره هم بحث فنی کنیم بد نیست.

آنگولا رو که اگه خدا بخواد سه سوت بردیم.یعنی باید ببریم.یعنی مجبوریم ببریم.اما ان دو تا...

نتیجه بازی با پرتغال هر چی باشه قبول داریم ولی با اجازه رافائل یه حالی به مکزیک بدیم جای دوری نمیره.

پس احتمال صعود از گروه دوست داشتنیمون کم نیست.

هم میشه با ۳ تا برد صعود کرد.

هم میشه با ۲ تا برد صعودکرد.

هم میشه با یه بردو یه تساوی صعود کرد.

امیدوار باشید دوستان!!!